Edirne’de köfte denildiğinde akla gelen isimlerden biridir Köfteci Osman. Yılların emeğiyle tanınmış, şehrin lezzet dünyasında kendine yer edinmiş bir isim…

Bugün Edirne Ticaret Borsası’nda seçim heyecanı yaşandı. Oy kullanmaya gelen üyelerin önünde köfte kuyruğu oluştu. Edirne’nin meşhur lezzeti, seçim telaşına eşlik etti. İnsanlar sıraya girdi, köfteler ızgaraya dizildi.

Buraya kadar her şey güzel.

Ne var ki bazen insanın gözü, köftenin lezzetinden önce nasıl hazırlandığına takılır.

Paylaşılan fotoğrafta, ızgaranın başındaki ustanın köfteleri çıplak elle yerleştirdiği görülüyor. Elbette tek bir kareden bir işletmenin mutfağı hakkında hüküm verilemez. Fotoğraf, bütün hazırlık sürecini anlatmaz; işletmenin genel hijyen koşullarını da tek başına ortaya koymaz.

Ama gördüğümüz bir şey var: Bu görüntü, gıda hijyeni konusunda cevap bekleyen bir soru doğuruyor.

Ve insanın içinden şu söz geçiyor:

Olmadı be Osmanım!

Senin köftenin lezzetini konuşan çok. Peki, o lezzetin hazırlanışındaki hijyen hassasiyetini de aynı güvenle konuşabiliyor muyuz?

İnsan ister istemez soruyor: Borsanın önündeki ızgarada gördüğümüz uygulama, kendi işletmendeki hazırlık sürecinde de böyle mi? Mutfakta el hijyenine, gıdayla temas kurallarına ve hazırlık aşamalarına nasıl dikkat ediliyor?

Bunlar suçlama değil Osmanım. Müşterinin sorabileceği, işletmenin de açıklıkla cevaplayabileceği sorular.

Çünkü mesele yalnızca köftenin ateşte pişmesi değil; o köfteyi yiyecek insanın gönül rahatlığıyla lokmasını alabilmesidir. Ustalık lezzeti ortaya çıkarır, özen o lezzeti tamamlar. Güven yoksa, en meşhur lezzetin bile önünde cevaplanması gereken bir soru durur.

Üstelik sırada bekleyen insanların çokluğu, tek başına kalite ölçüsü değildir. Kuyruk, ürüne olan talebi gösterir; mutfaktaki hijyen koşullarını değil. Tanınmışlık bir işletmeye değer kazandırabilir ama o değerin korunması, her gün aynı özenin gösterilmesine bağlıdır.

Edirne’de bir isim yapmak kolay değildir. O ismi yıllarca yaşatmak ise ayrı bir sorumluluktur. İnsanlar yalnızca bir porsiyon köfte almaz; alıştıkları lezzete, tanıdıkları ustaya ve o ismin kendilerinde oluşturduğu güvene de itimat eder.

Tam da bu yüzden, tanınmış bir markanın görüntüsü daha fazla önem taşır.

Yanlış anlaşılmasın: Eldiven takmak da tek başına hijyenin garantisi değildir. Asıl mesele, doğru el yıkama, uygun ekipman kullanımı ve gıdayla temas sırasında gerekli kurallara uyulmasıdır. Bizim derdimiz çıplak el görüntüsünden bir hüküm çıkarmak değil, o görüntünün doğurduğu soruya cevap aramaktır.

Belki fotoğrafın açıklaması vardır. Belki hazırlık sürecinin başka aşamalarında gerekli önlemler alınıyordur. Bilmiyoruz. Bildiğimiz, fotoğrafta köftelerin çıplak elle ızgaraya yerleştirildiği ve bunun hijyen konusunda soru işareti oluşturduğudur.

Öyleyse soralım Osmanım: Bu uygulamanın açıklaması nedir? Kendi işletmendeki hazırlık sürecinde hangi hijyen kurallarını uyguluyorsun?

Bu soruların cevabı, yalnızca müşterinin merakını gidermek için değil, yılların emeğiyle kazanılmış bir isme duyulan güvenin korunması için de önemlidir.

Osmanım, köftenin lezzeti kadar, o lezzete duyulan güveni de korumak gerek.

Edirne’nin köftesi lezzetiyle, ustası maharetiyle anılsın. Bir fotoğrafın ardından insanların aklında hijyen tartışması değil, iç rahatlığı kalsın.

Çünkü bazen tek bir fotoğraf, uzun uzun anlatılanlardan daha fazla soru sordurur.

Ve insanın içinden yine aynı söz geçer:

Olmadı be Osmanım!